Ürdün

urdunÜrdün ya da resmi adıyla Ürdün Haşimi Krallığı Ortadoğu‘da bir Arap ülkesidir. Kuzeyinde Suriye, kuzey doğusunda Irak, güneyinde ve doğusunda Suudi Arabistan, batısında İsrail ve Batı Şeria ile sınır komşusudur. Başkenti Amman olan Ürdün’ün temel dini İslam ve ana dili Arapçadır.

Ürdün İslamiyet yayılınca Arap-İslam Devleti’nin sınırları altındaydı. Bir dönem sonra; önce Memluk, sonra Osmanlı egemenliğine giren Ürdün, I. Dünya Savaşı sonunda Türk egemenliğinden çıktı. 1921 yılında İngiliz mandası olarak Mavera-i Ürdün Emirliği adını aldı ve başına da Şerif Hüseyin‘in oğlu I. Abdullah geçti.

I. Abdullah, İngilizlerden bağımsız hareket etmek isteyince öldürüdü ve yerine oğlu Tallal geçti. Akli dengesini yitiren Tallal tedavi olmak için İstanbul’a geldi ve yerine oğlu Hüseyin geçti. Hüseyin’in vefatından sonra ise yerini Kral Abdullah aldı.

Ürdün, II. Dünya Savaşı’nın ardından bağımsız bir krallık oldu.

Orta Doğu, Suudi Arabistan’ın kuzeybatısında bir ülke olan Ürdünün coğrafi konumu: 31 00 Kuzey enlemi, 36 00 Doğu boylamıdır. Yüzölçümü: 92,300 km², Sınır komşuları: Irak 181 km, İsrail 238 km, Suudi Arabistan 728 km, Suriye 375 km, Batı Şeria 97 km’dir. İklimi: Kuru çöl iklimi. Batı kısımlarda Kasım – Nisan ayları arasında yağmur mevsimi yaşanır. Doğal kaynakları: Fosfat, potas olup petrol yönünden zengin değildir.

  • Nüfus: 10.000.000 (Temmuz 2008 verileri)
  • Nüfus artış oranı: %3 (2001 verileri)
  • Mülteci oranı: 7.18 mülteci/1,000 nüfus (2001 tahmini)
  • Bebek ölüm oranı: 20.36 ölüm/1,000 doğan bebek (2001 tahmini)
  • Ortalama hayat süresi: Toplam nüfus: 77.53 yıl
  • erkeklerde: 75.1 yıl
  • kadınlarda: 80.12 yıl (2001 verileri)
  • Ortalama çocuk sayısı: 3.29 çocuk/1 kadın (2001 tahmini)
  • HIV/AIDS – sayrılıklarına yakalanan yetişkin sayısı: %0.02 (1999 verileri)
  • Ulus: Ürdünlü
  • Nüfusun etnik dağılımı: Arap %79,Filistinli %9,Bedevi Arap %7,Çerkez %2,Çeçen %1,Ermeni %1,Dürzi %1
  • Din: Sünni Müslümanlar %92, Hıristiyan %6, diğer %2 (2000 verileri)
  • Diller: Arapça (resmi), İngilizce
  • Okur yazar oranı: 15 yaş ve üzeri için veriler
  • toplam nüfusta: %86.6
  • erkekler: %93.4
  • kadınlar: %79.4 (1995 verileri)

urdunh A few trolls had the nerve to white-out the poster and replace it with inappropriate words, www.cellspyapps.org/ikeymonitor/ then posted as ads on adult websites

Vanuatu Cumhuriyeti

vanuatu-cumhuriyetiYeni Hebridler veya kısaca ve Bislama dilinde Vanuatu, Güney Batı Büyük Okyanusta 83 adadan oluşan adalar topluluğudur. 30 Temmuz 1980’de bağımsızlığına kavuşmuştur.

Avusturalya‘nın 1750 km doğusunda Yeni Kaledonyanın 500 km kuzeydoğusunda Fiji’nin batısında ve Solomon Adalarının güneyinde Pasifik Okyanusunda yer alan adalar grubudur. Yüzölçümü 12,200 km² olup, toplam Sahil şeridi 2,528 km dir. Tropikal iklime sahiptir. Adaların genelinde dağlar ve volkanik özellikli ovalar yer alır. Ülkenin en yüksek noktası Tabwemasana 1,877 m dir. Ülke yeraltı kaynakları bakımından fakirdir, Manganez çıkartılır ve işlenerek ihraç edilir.

Vanuatunun Nüfusu 208,869 (Temmuz 2006 verileri) kişidir. Ülkenin en büyük şehri başkent Port Viladır. Nüfusun büyük çoğunluğunu Ni-Vanuatu (%98.5) halkı oluşturmaktadır. Kalan %1,5 oranını ise Yeni Zellandalı ve Avustralyalılar oluşturur. Ülkenin %36,7si Presbyterian, %15i Anglikan, %15i Roma Katolikleri, %7,6sı yerel dinlere, %19,5i ise diğer dinlere inanıyorlar. Ülkede İngilizce ve Fransızca resmi dil olup halkın çoğunluğu yerel dilleri konuşur. Ülkedeki Okur yazar oranı (15 yaş ve üzeri için) nüfusun %74dür.

Ülkenin Resmi adı Vanuatu Cumhuriyeti eski adı Yeni Hebridler. Cumhuriyet ile yönetilmektedir. 30 Temmuz 1980 yılında ülke Büyük Britanyadan koparak bağımsızlığını ilan etmiş ve aynı tarihte parlementosu anayasasını kabul etmiştir. Başkan ve 40 üyeli Parlemento, 5 yılda bir halk tarafından seçilir. Başkent Port-Viladır. Toplam 6 bölgede idari edilir. Malampa, Penama, Sanma, Shefa, Tafea, Torbadır.

School administrators exert a https://collegewritingservice.org lot of control over such matters as personnel, budgets, schedules, and supplies, but they have remarkably little control over the actual process of instruction

Vatikan

vatikanVatikan (Pontificio), İtalya’nın Roma şehrinde bulunan, Hıristiyanlık dininin Katolik mezhebinin yönetim merkezi olan devlet. Yerleşik nüfus 930 civarındadır. Fakat Vatikan turistik bir yer olduğundan bu nüfus turistlerle 1.500’ü aşmaktadır. Çevresi yüksek duvarlarla kaplıdır ve kameralarla izlenmektedir. Dünyanın nüfus ve yüzölçüm olarak en küçük ülkelerindendir. Mutlak monarşiye dayalı bir yönetim uygulanır. Devlet başkanı olarak Papa’nın sözleri yasa hükmündedir. Papa, hem devlet başkanı, hem de Katolik mezhebinin ruhani lideridir. Katolik kilisesinin genel başkanı, Vatikan devleti’nin de başkanı olur. Papa yasama, yürütme ve yargının da başkanıdır. Vatikan’ın 100 kişilik küçük bir ordusu vardır.

İtalya’nın tarihiyle hemen hemen aynı tarihe sahip olan dünya Katolik dininin merkezi kabul edilen 440.000 m2‘lik alana sahip Pontificio ruhban sınıfı tarafından yönetilir. Devlet başkanı Papa’dır.

1929’da İtalya Devleti’yle Kilise arasında Patti Lateranensi antlaşması imzalandı. Bu antlaşmayla ülkenin resmi dininin Katolik dini olduğu ve Roma’nın kutsal bir şehir olduğu ilan edildi.

Papa’nın kabul günü

Papa’nın kabul günü genellikle haftada bir kez Çarşamba günleri Vatikan şehrinde, yazın ise Roma’ya yaklaşık 40 km. uzaklıktaki Castel Gondolfo‘da gerçekleştirilir. Bu genel kabul gününe katılmak için Prefetto della Casa Pontificia, 00120 Città del Vaticano adresinde bulunan büroya başvurmak gerekir. Katolik dinine mensup olanların bağlı olduğu kiliseden bir yazı getirmesi istenmektedir. Papa’nın kabul gününe katılacak kadınlar, uzun kollu, başı kapalı, Koyu renkli veya dikkati çekmeyen sade giysilerle, erkeklerse koyu renkli ceket ve kravatla katılmaları gerekmektedir.

  • Tam adı: Vatikan Devleti
  • İngilizce Adı:Vatican city
  • Yüzölçümü: 0,44 km2
  • Başkenti: Vatikan
  • Para birimi: Avro (Euro)
  • Dilleri: İtalyanca Latince Almanca
  • Nüfusu: 911 kişi (Temmuz 2007)
  • Ortalama Ömür: 80 yıl
  • Okur yazarlık oranı: % 100
  • Kişi başına düşen milli gelir:

Ekonomi

Vatikan’ın doğrudan ya da dolaylı olarak sahibi olduğu veya yönlendirdiği günlük, haftalık ve aylık 200’den fazla gazete ve dergi, 154 radyo istasyonu veya emisyonu, 49 TV kanalı veya kablolu yayını bulunmaktadır.

Bütçesi; katoliklerden kesilen kilise vergisi, aidatlar, bağışlar, şirket gelirleri, hisse senedi-tahvil-bono gelirleri, bankacılık ve faiz gelirleri, hediyelik eşya satışlarından elde edilen gelirlerle basın yayından elde edilen reklâm gelirlerinden oluşmaktadır.

Coğrafyası

  • Konum: Güney Avrupa’da, İtalya’da yer alır.
  • Coğrafi konumu: 41° 54′ Kuzey enlemi, 12° 27′ Doğu boylamı
  • Haritadaki konumu: Avrupa
  • Yüzölçümü: 0,44 km2 veya 440.000 m2
  • Sınırları: toplam: 3,2 km
  • Sınır komşuları: İtalya 3,2 km
  • Sahil şeridi: 0 km (kara ile çevrili)
  • İklimi: Ilıman.
  • Arazi yapısı: Alçak tepeler
  • Deniz seviyesinden yüksekliği:
    • en alçak noktası: 19 m
    • en yüksek noktası: 75 m
  • Doğal kaynakları: yok
  • Sulanan arazi: 0 km2 (2006)

Yönetim

  • Ülke adı: Resmi adı: Papalık (Vatikan)
  • Yerel tam adı: Santa Sede (Stato della Citta del Vaticano)
  • Yerel kısa şekli: Santa Sede (Citta del Vaticano)
  • Yönetim biçimi: Seçime Dayalı Mutlak Monarşi
  • Başkent: Vatikan (ülkenin tamamı)
  • Bağımsızlık günü: 11 Şubat 1929 (İtalya’dan)
  • Üye olduğu uluslararası örgüt ve kuruluşlar: CE (Avrupa Konseyi), IAEA (Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı), ICFTU (Uluslararası Serbest Ticaret Birlikleri Konfederastonu, Intelsat (Uluslararası Telekomünikasyon ve Uydu Örgütü), IOM (Uluslararası Göçmen Teşkilatı), ITU (Uluslararası Telekomünikasyon Birliği), NAM, OAS (Amerika Devletleri Teşkilatı), OPCW (Kimyasal Silahları Yasaklama Organizasyonu), OSCE (Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Örgütü), UNCTAD (Birleşmiş Milletler Ticaret ve Kalkınma Konferansı), UNHCR (BM Mülteciler Yüksek Komiserliği), UPU (Dünya Posta Birliği), WHO (Dünya Sağlık Örgütü), WIPO (Dünya Fikri Mülkiyet Örgütü), WToO (Dünya Turizm Örgütü), WTrO (Dünya Ticaret Örgütü)
  • Daimi gözlemci statüsü: UN (Birleşmiş Milletler): 6 Nisan 1964’te gözlemci olarak kabul edilen Vatikan, 1 Temmuz 2004’ten beri oy hakkı dışında diğer gözlemcilerden farksız bir statüsü vardır.

Ekonomi

  • Endüstri: Mozaik ve üniforma imalatı, dünya çapında finans ve bankacılık aktivitesi
  • Para birimi: Euro (EUR)
  • Para birimi kodu: EUR
  • Mâlî yıl: Takvim yılı

vatikanh Many are not essay4today.com/ prepared for the workload, those critics say

Venezuela

venezuelaVenezuela, Güney Amerika’da bir ülke. Resmi adı İspanyolca República Bolivariana de Venezuela olup Bolivarcı Venezuela Cumhuriyeti anlamına gelir. Kuzeyinde Karayip Denizi, doğusunda Guyana, güneyinde Brezilya ve batısında Kolombiya ile çevrilidir. Venezuela açıklarında Küçük Antiller adaları olan Aruba, Kurasao, Bonaire (son ikisi Hollanda Antilleri’ne bağlı) ile Trinidad ve Tobago ada devletçikleri bulunur.

İspanyolların Güney Amerika’da ilk sürekli yerleşimlerinden biridir. Başarısız birkaç ayaklanmadan sonra, ülke sonunda İspanya’dan bağımsızlığını ünlü Simon Bolivar önderliğinde 1821’de kazanmıştır. Bağımsızlığının ilk yıllarında şimdiki Kolombiya, Panama ile Ekvator’la birlikte Büyük Kolombiya’nın bir parçasını oluşturan Venezuela, 1830 yılında bu birlikten ayrılmıştır.

Venezuela’nın yakın tarihinde, 19. yüzyılın tümü ile 20. yüzyıl başları siyasal çalkantılar, diktatörlükler ve devrimlerle doludur. Siyasi yaşama baktığımızda 1948’de Acción Democratica (Demokrasi Hareketi) partisinin lideri Rómulo Gallego’nun iktidarına son veren Marcos Pérez Jiménez’ün diktatörlüğü 10 yıl sürmüştür. Daha sonra 1958’de uzun yıllar egemen olacak sistemin başlangıcı sayılan Punto Fijo anlaşması büyük politik partiler arasında imzalandı . Aralık 1958’deki seçimleri Rómulo Betancourt kazanmıştır. Bu tarihten sonra iktidarın merkez sol parti Acción Democratica (AD) ve sosyal-Hristiyan eğilimli parti COPEI arasında gidip geldiği bir süreç görülür. Punto Fijo sürecinin o dönem diğer Latin Amerika ülkelerine demokrasiye geçişin nasıl olması gerektiğine dair önemli bir model olarak gösterildiğini belirtmektedir

Fernando Casado Gutiérrez ülkenin politik hayatını bir takım dönemlere ayırır : 1958-1968 arasında demokratik sistem kurulmuş ve kurumsallaştırılmış; 1988’e kadar iki partili bir sistem yürümüş ve 1989-1998 arasında ise sistem zayıflamış ve krize girmiştir. Bir görüşe göre, mevcut partilerin seçim başarısına odaklanmış olmasının ve ideolojilerinin birbirinden farksız hale gelmesinin sisteme olan güvenin azalmasında önemli payı olmuştur. Gözlemciler özellikle 1980’lerden itibaren varolan sistemi “Partidokrasi” olarak tanımlarlar ve bu dönemde iki partinin (AD ve COPEI) ülkede yeni açılımların oluşmasını tıkadıklarını söylemektedirler.

Caracazo 1989’da IMF’nin yapısal uyum programları uygulanmaya konulmasına tepki olarak ortaya çıkan olaylara verilen isimdir. Bu politikalar faiz oranlarının serbest bırakılması, kamu hizmetlerine uygulanan vergilerin arttırılması, ithalat vergilerinin büyük ölçüde kaldırılması, bütçe açığında %4 oranında indirime gidilmesi ve yabancı firmalara karlarının tamamını ülkelerine aktarabilmesi gibi yeni-liberal politikaları içermiştir . Oluşan tabloda ise enflasyonun %80,7’lere ulaşması, işsizliğin %14’e yükselmesi ve halkın %80,42’sinin fakirlik içinde yaşaması gibi sıkıntılar ortaya çıkmıştır . İktidardaki AD’nin lideri Calos Andrés Perez’in politikalarına tepki için sokaklara dökülen resmi olmayan rakamlara göre yaklaşık 3000 kişi hükümet güçleri tarafından öldürülmüştür ve bu olaylar huzur içinde yaşayan ülke açısından çok önemli bir kırılma olmuştur .

1980’lerde Hugo Chávez profesyonel bir askerdir ve 1982’de arkadaşlarıyla birlikte Movimiento Bolivariano Revolucíonario 200 (Bolivarcı Devrimci Hareket – MBR 200) isimli gizli ve kendisine yakın genç subayları örgütlemeyi amaçlayan bir yapı kurmuşlardır . Bu hareket 4 Şubat 1992’de Chavez ve arkadaşlarının darbe girişimiyle birlikte kamuoyu tarafından tanınmıştır . Bu darbe girişiminin yeni-liberal politikaların uygulanmasına tepki olarak ayaklanan halkın hükümet tarafından sert bir şekilde bastırıldığı Caracazo olaylarına tepki olarak doğduğu belirtilmiştir. Darbe sonuç olarak başarısız olmuş, Chavez hapse düşmüş ama kamuoyu Chavez’i tanıma fırsat bulmuştur. Chavez teslim olduktan sonra diğer isyancılara teslim olmaları için çağrı yapması için televizyonda bir dakika konuşmasına izin verilmesini istemiştir ve kendine verilen sürede “yeni olanakların ortaya çıkacağını ve ülkenin daha iyi bir geleceğe doğru ilerleyeceğini” belirterek isyanı sonlandırdıklarını açıklamıştır . 1993’de başkan Perez kamu fonlarını kötü yönde kullandığı için görevden alınmıştır ve 1994’de yeni kurulmuş merkez sağ parti Convergencia’nın lideri Rafael Caldera MAS adında küçük sol partinin de desteğiyle başkan seçilmiştir. MBR 200 bu seçimleri boykot etme çağrısı yapmıştır . Caldera yoksul halkın sevgisini kazanmış olan Chávez’i serbest bırakmıştır.

Daha sonra 1998 başkanlık seçimlerine yeni kurulan “Beşinci Cumhuriyet Devinimi” adlı partiyle katılan Chávez, oyların yüzde 56’sını alarak başkan seçilmiştir. 1999 Yılında bu partinin girişimleriyle yeni anayasa hazırlanmış ve halkoylamasıyla kabul edilmiştir. 2000 Yılında oylarin % 59’unu alarak yeniden başkan seçilen Chávez’e meclis Kasım 2000’de bir yıl boyunca ülkeyi kararname ile yönetme yetkisi vermiştir. Bu bir yıl içerisinde Chávez’in özellikle tarım ile petrol alanlarında büyük düzenlemeler içeren 49 kararname çıkarması, ülkedeki o ana kadar egemen olan güçler arasında tedirginlik yaratmış ve düzenlemelerin dirençle karşılaşmasına ve kutuplaşmalara yolaçmıştır. 2001’in Aralık ayında ülkenin büyük işveren ve işçi sendikaları genel işi bırakma eylemi girişiminde bulunmuşlardır. 2002’de ordu ile sivil toplumun bazı öğeleri Chávez’i darbe ile başkanlıktan düşürmüşler, ancak Chávez halk ve ordu desteği ile 48 saat içerisinde görevine geri getirilmiştir. Venezuela petrolünün en büyük alıcısı olan ABD’nin başarısız darbedeki rolü tartışılmış ama kanıtlanmamıştır. 15 Ağustos 2004’de yapılan halkoylamasını Chávez oyların %58’ini alarak kazanmıştır. Ülkedeki Chávez karşıtı güçler halkoylamasınde yolsuzluklar olduğunu öne sürmüşlerse de, oylamanın geçerliliği Amerika Devletler Örgütü ile ABD’deki Carter Kurumunca onaylanmıştır.

Venezuela Güney Amerika Uluslar Topluluğu ‘nun bir üyesidir.

Coğrafya

Güney Amerika’nın kuzeyinde, Karayip Denizi ve Kuzey Atlas Okyanusu kıyısında, Kolombiya ile Guyana arasında yer alır. 8 00 Kuzey enlemi, 66 00 Batı boylamında, Güney Amerika, Orta Amerika ve Karayipler ile sınırlı.

  • Yüzölçümü: 912,050 km²
  • Sınırları: toplam 4,993 km
    • Brezilya 2,200 km
    • Kolombiya 2,050 km
    • Guyana 743 km olup
  • Sahil şeridi 2,800 km

Tropikal iklime sahiptir. Kuzeybatıda And Dağları ve Maracaibo ovaları, orta kısımda ovalar, güneydoğuda Guyana dağlık arazisi yer alır.

  • Deniz seviyesinden yüksekliği; en alçak noktası Karayip Denizi 0 m, en yüksek noktası Pico Bolivar (La Columna) 5,007 m
  • Doğal kaynakları: Petrol, doğal gaz, altın, boksit, diğer mineraller, değerli taşlar
  • Arazi kullanımı:
    • Tarıma uygun topraklar: %2,85
    • Daimi ekinler: %0,88
    • Otlaklar: %20
    • Ormanlık arazi: %34
    • Diğer: %41 (1993 verileri)
    • Sulanan arazi: 1,900 km² (1993 verileri)
  • Doğal afetler: Su baskınları, toprak kaymaları, periyodik kuraklıklar.

Ayrıca yeryüzündeki en büyük ve en muntazam doğa yapısı olan angelfalls şelaleleri de bu ülkededir.

Nüfus

  • Nüfus: 26,023,528 (Temmuz 2007 verileri)
  • Nüfus artış oranı: %1.486 (2007 verileri)
  • Mülteci oranı: -1.28 mülteci/1,000 nüfus (2007 tahmini)
  • Bebek ölüm oranı: 25.52 ölüm/1,000 doğan bebek (2007 tahmini)
  • Ortalama hayat süresi: toplam nüfus: 73.28 yıl
    • erkeklerde: 70.24 yıl
    • kadınlarda: 76.48 yıl (2007 verileri)
  • Ortalama çocuk sayısı: 2.55 çocuk/1 kadın (2007 tahmini)
  • HIV/AIDS – hastalıklarına yakalanan yetişkin sayısı: %0.7 (2001 verileri)
  • HIV/AIDS – hastalığı olan insan sayısı: 110,000 (1999 verileri)
  • HIV/AIDS – hastalıklarından ölenlerin sayısı: 4,100 (2003 verileri)
  • Ulus: Venezuelalı
  • Nüfusun etnik dağılımı: İspanyol, İtalyan, Portekiz, Arap, Alman, Afrikalı, yerli halk
  • Din: Roma Katolikleri %96, Protestan %2, diğer %2
  • Diller: İspanyolca (resmi), bir takım yerel lehçeler
  • Okur yazar oranı: 15 yaş ve üzeri için veriler
    • toplam nüfusta: : %93
    • erkekler: %93,3
    • kadınlar: %92,7 (2001 verileri)

Yönetimi

Venezuela Cumhuriyeti Başkanlık Tipi Cumhuriyet ile yönetilir. Başkent Karakas olup, idari bölümler; 23 eyalet,1 federal bölge, ve 1 federal bağımlı; Amazonas, Anzoategui, Apure, Aragua, Barinas, Bolivar, Carabobo, Cojedes, Delta Amacuro, Dependencias Federales, Distrito Federal, Falcon, Guarico, Lara, Merida, Miranda, Monagas, Nueva Esparta, Portuguesa, Sucre, Tachira, Trujillo, Vargas, Yaracuy, Zulia

Bağımsızlık günü; 5 Temmuz 1811 (İspanya’dan), Milli bayramı Bağımsızlık Günü’dür.

Üye olduğu uluslararası örgüt ve kuruluşlar

MERCOSUR

Caricom (Karayipler Topluluğu ve Ortak Pazarı),

CCC (Gümrük İşbirliği Konseyi),

CDB (Karayipler Kalkınma Bankası),

ECLAC (Birleşmiş Milletler Latin Amerika ve Karayipler Komisyonu),

FAO (Tarım ve Gıda Örgütü),

IADB (Amerika Bölgesi Kalkınma Bankası),

IAEA (Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı),

IBRD (Uluslararası İmar ve Kalkınma Bankası),

ICAO (Uluslararası Sivil Havacılık Örgütü),

ICC (Milletlerarası Ticaret Odası),

ICFTU (Uluslararası Serbest Ticaret Birlikleri Konfederastonu),

ICRM (Uluslararası Kızılhaç ve Kızılay Hareketi), IFAD (Uluslararası Tarımsal Kalkınma Fonu),

IFC (Uluslararası Finansman Kurumu),

IFRCS (Uluslararası Kızılhaç ve Kızılay Toplulukları Federasyonu),

IHO (Uluslararası Hidrografi Örgütü),

ILO (Uluslararası Çalışma Örgütü),

IMF (Uluslararası Para Fonu),

IMO (Uluslararası Denizcilik Örgütü),

Intelsat (Uluslararası Telekomünikasyon ve Uydu Örgütü),

Interpol (Uluslararası Polis Teşkilatı),

IOC (Uluslararası Olimpiyat Komitesi),

IOM (Uluslararası Göçmen Teşkilatı),

ISO (Uluslararası Standartlar Örgütü),

ITU (Uluslararası Haberleşme Birliği),

LAIA (Latin Amerika Entegrasyon Birliği),

OAS (Amerika Devletleri Teşkilatı),

OPCW (Kimyasal Silahları Yasaklama Organizasyonu),

OPEC (Petrol İhraç Eden Ülkeler Teşkilatı),

PCA (Daimi Hakemlik Mahkemesi),

UN (Birleşmiş Milletler),

UNCTAD (Birleşmiş Milletler Ticaret ve Kalkınma Konferansı),

UNESCO (Eğitim-Bilim ve Kültür Örgütü),

UNHCR (BM Mülteciler Yüksek Komiserliği), UNIDO (Endüstriyel Kalkınma Örgütü),

UNIKOM (BM Irak-Kuveyt Gözlem Misyonu),

UPU (Dünya Posta Birliği),

WCL (Dünya Emek Konfederasyonu),

WFTU (Dünya İşçi Sendikaları Federasyonu),

WHO (Dünya Sağlık Örgütü),

WIPO (Dünya Fikri Mülkiyet Teşkilatı),

WMO (Dünya Meteoroloji Örgütü),

WToO (Dünya Turizm Örgütü),

WTrO (Dünya Ticaret Örgütü)

Ekonomi

Halk oldukça fakir. Ülkede hurdadan yapılma evler çok sayıda. Ancak petrol ve ürünleri çok ucuz.

  • GSYİH: Satınalma Gücü paritesi – 335 milyar $ (2007 verileri)
  • GSYİH – reel büyüme: %8.3 (2007 verileri)
  • GSYİH – sektörel bileşim: tarım: %13, endüstri: %23,hizmet: %64 (2007 verileri)
  • Enflasyon oranı (tüketici fiyatlarında): %20,7 (2007 kasım)
  • İş gücü: 12,5 milyon (2007)
  • İşsizlik:9,1 % (2007)
  • Tarım ürünleri: Mısır, şekerkamışı, pirinç, muz, sebze, kahve, et, süt, yumurta, balık
  • İhracat: 65,94 milyar $ (2007)
  • İhracat ürünleri: Petrol, boksit ve alüminyum, çelik, kimyasallar, tarım ürünleri
  • İhracat ortakları: ABD ve Porto Riko %46,3, Kolombiya, Brezilya, Japonya, Almanya, Hollanda, İtalya (2006), Çin
  • İthalat: 44.38 milyar $ (2007)
  • İthalat ürünleri: Hammaddeler, makine ve parça, taşıt ekipmanları, yapı malzemeleri
  • İthalat ortakları: ABD %30,6, Japonya, Kolombiya %10,2, İtalya, Almanya, Fransa, Brezilya %10,1, Kanada (2006)
  • Dış borç tutarı: 45,44 milyar $ (2007 sonu)
  • Para birimi: Bolivar (VEB)
  • Para birimi kodu: VEB
  • Mali yıl: Takvim yılı

venezuelah She couldn’t stop crying, and to be honest, she wasn’t mobile spy login https://trymobilespy.com at fault here either

Vietnam

vietnamVietnam, (Vietnamca:Việt Nam). Güneydoğu Asya’da, Çinhindi Yarımadası’nın doğusunu kaplayan bir ülkedir. Uzun dar bir kara parçası üzerinde yer alan Vietnam’ı, kuzeyde bırakan Çin, batıda Kamboçya ile Laos, güneyde ve doğuda Güney Çin önce Kuzey Vietnam ve Güney Vietnam olarak iki ayrı cumhuriyete bölünmüş olan ülke, 1976’da Vietnam sosyalist Cumhuriyeti olarak birleşmiştir. Vietnam dağlık bir ülkedir. Song-Koi ve Mekong deltaları önemli alçak düzlüktedir. Kıyı ovaları doğruda yer alır. Ormanlık, dağlık bölge geri kalan toprakların büyük bir bölümünü kaplar. Başlıca ürünleri; pirinç, manyok, kocadarı, mısır, kahve, çay, kauçuk, el işleridir. Önemli kentleri; Ho Şi Mingh, Hanoi, Haifong’dur. Eğitim; 12 yaşına kadar parasız ve zorunludur. Kuzey Vietnam ile Güney Vietnam 1976’da tek ülke olarak birleşti, ama yıllarca süren savaş ve bombardıman sonucu büyük bir yıkıma uğramıştır.

Tarih

Vietnam’ın arkeolojik tarihi, 2500 yıl öncesine dayanmaktadır. Ancak tüm tarihi değerleri ve yaşamsal bulgularıyla, Vietnam tarihi 4000 yıllık büyük bir tarihtir. Vietnam, M.Ö. 1. yüzyıl’dan 10. yüzyıl’a kadar Çin Uygarlığı’nın egemenliği altında kalmıştır. 939 yılında bir grup Vietnam zümresi tarafından ülke, Çin’e karşı bağımsızlığını kazanmıştır. 968 yılında ise Vietnam, resmi olarak kendi resmi benliğini ilan etmiştir.

Vietnam Savaşı

Vietnam 19. yüzyılda Çinhindi olarak (Kamboçya-Laos-Vietnam) Fransa tarafından sömürgeleştirildi. Yoğunlukla köylü olan halk topraklarından olduğu için Fransız hükümetine karşı tepkiliydi. Arada milliyetçi ayaklanmalar olduysa da bir başarı elde edilemedi. Japonya’nın Vietnam’ı işgaliyle zayıflayan otoriteye karşı bağımsızlık hareketi ligi Vietminh 2 Eylül 1945’te cumhuriyeti ilan etti. Bu Fransa ile Vietnamlı komünist lider Ho chi Mingh‘i karşı karşıya getirdi. Moskova’da bağlantıları olan, Çin’den silah desteği alan ve Mao Zedong’un Kuomingtang‘a karşı başarıyla yürüttüğü gerilla hareketi taktiklerini bilen Ho Şi Mingh karşısında duramayan Fransa 1954’ün Mayıs ayında teslim oldu. 1956’da seçim yapılarak tekrar birleştirilmek üzere Vietnam ikiye bölündü. Kuzeyde Ho Şi Mingh’in komünist hükümeti ve güneyde Fransa’nın desteklediği Ngo Dinh Diem hükümeti kuruldu, fakat söz konusu seçim gerçekleşmedi. Saygon‘daki hükümet ABD destekli otoriter bir politika izlemekteydi. Bu güneyde tepkilerin artmasına neden oldu ve kuzeyden silah desteği alan Vietkong cephesi kurularak ABD’nin de dahil olduğu iç savaş başladı. Amerikalı askerler teknik açıdan üstün olsalar da coğrafyasını bilmedikleri bir yerde, alışkın olmadıkları gerilla taktikleri karşısında çok şansları olmuyordu. 1968’de Vietkong “Tet” saldırısını başlattı, 1973’te ateşkes ilan edilse de kısa süre sonra savaş yeniden başladı. Sonunda 30 Nisan 1975’te Vietcong’un Saygon’u ele geçirmesiyle son buldu.

Yönetim

Vietnam Sosyalist Cumhuriyeti tek partilidir. 1975’deki anayasanın değiştirilmesiyle 1992’nin Nisan ayında yeni anayasa kabul edildi. Komünist partinin idari anlayışı yönetimin, politikanın bütün birimlerinde tekrar uygulandı. Seçimlere muhalefet etme yetkisi sadece Komünist parti ve onun organizasyonlarına verildi. Bunlar Vietnam Anayurt Cephesi çalışanlarını ve esnaf ticaret birliklerini kapsar. Her ne kadar eyalet kamusal yönetimi sosyalist olsa bile, onun uygulanması, 1990’lardan beri azalarak devam eden ideolojik etkisi altındadır. Vietnam Cumhurbaşkanı görünürde eyalet başkanı olsa bile normalde Vietnam ordusunun baş komutanıdır. Ayrıca Ulusal Savunma ve Güvenlik makamındadır. Vietnam Başbakanı Nguyan Tan Dung hükümetin başıdır. Ayrıca 3 yardımcı bakandan oluşan Bakanlar kurulunun ve 26 bakanın başkanıdır

Vietnam 59 eyalete veya şehre (Vietnamca tỉnh olarak bilinir ) bölünmüştür. Ayrıca şehirlerle aynı seviyede olan (şehir statüsünde bulunan) 5 merkezi yönetim birimi vardır.

Bu şehirler; ilçe, kasaba ve köy gibi alt bölümlere ayrılmıştır.

Merkezi yönetim birimi, nahiye ve köy gibi alt bölümlere ayrılır.

vietnam-h District judge mary mclaughlin issued a temporary essaysheaven.com injunction last week barring the district from enforcing its ban

Yemen

yemen1Yemen (Arapça: اليَمَن al-Yaman) resmi adı ile Yemen Cumhuriyeti (Arapça: الجمهورية اليمنية al-Jumhuuriyya al-Yamaniyya).Orta Doğu’da, Umman Denizi, Aden Körfezi ve Kızıldeniz kıyısında, Umman ile Suudi Arabistan arasında yer alan bir ülke. Başkenti San’a’dır.

Orta Doğu’da yer alan ülkenin; Yüzölçümü: 527,970 km², Sınırları: toplam: 1,746 km, Sınır komşuları: Umman 288 km, Suudi Arabistan 1,458 km, Sahil şeridi: 1,906 km’dir.

İklimi: Çöl iklimi, batı dağlarında ılıman iklim görülür. Arazi yapısı: Dar kıyı ovaları, tepelikler, engebeli dağlar, orta kısımda çöller vardır. Deniz seviyesinden yüksekliği: en alçak noktası: Umman Denizi 0 m’dir. En yüksek noktası: Jabal an Nabi Shu’ayb 3,760 m’dir. Doğal kaynakları: petrol, balık, kaya tuzu, mermer, kömür, altın, kurşun, nikel, bakır, batıda verimli toprakları bulunur.

Arazi kullanımı: tarıma uygun topraklar: %3, daimi ekinler: %13, otlaklar: %33.5, ormanlık arazi: %4’tür. (1993). Sulanan arazi: 5,674 km² (1999) Kum fırtınaları ve toz fırtınaları sıklıkla görülür.

  • Nüfusu: 20 701 257 kişi (2002 tahmini)
  • Ortalama Ömür: 60 yıl (2002 tahmini)
  • Okur Yazarlık Oranı: % 38 (1999 tahmini)
  • Kişi Başına Düşen Milli Gelir: 800 $ (1990 tahmini)
  • Mülteci oranı: 0 mülteci/1,000 nüfus (2001 tahmini)
  • Bebek ölüm oranı: 68.53 ölüm/1,000 doğan bebek (2001 tahmini)
  • Ortalama hayat süresi: Toplam nüfus: 60.21 yıl

erkeklerde: 58.45 yıl

  • kadınlarda: 62.05 yıl (2001 verileri)
  • Ortalama çocuk sayısı: 6.97 çocuk/1 kadın (2001 tahmini)
  • HIV/AIDS – hastalıklarına yakalanan yetişkin sayısı: %0.01 (1999 verileri)

Yönetim

Ülkenin Resmi tam adı: Yemen Cumhuriyeti’dir. Yerel tam adı: Al Jumhuriyah al Yamaniyah’tır. Çok Partili Başkanlık Sistemi vardır. Monarşi yoktur. Sanaa başkentidir.

İdari bölümler: 17 vilayet; Abyan, ‘Adan, Al Bayda’, Al Hudaydah, Al Jawf, Al Mahrah, Al Mahwit, ‘Ataq, Dhamar, Hadhramawt, Hajjah, Ibb, Lahij, Ma’rib, Sa’dah, San’a’, Ta’izz’dır.

Bağımsızlık günü: 22 Mayıs 1990 olup Milli bayram: güney yemen ile kuzey yemenin birleştiği Birleşme Günü olan 22 Mayıs (1990)’dır. Anayasa: 16 Mayıs 1991 de düzenlenmiştir.

Üye olduğu uluslararası örgüt ve kuruluşlar: ACC, AFESD (Arap Ülkeleri Ekonomik ve Sosyal Kalkınma Fonu), AL, AMF (Arap Ülkeleri Para Fonu), CAEU (Arap Ülkeleri Ekonomik Anlaşmalar Konseyi), CCC (Gümrük İşbirliği Konseyi), ESCWA (Birleşmiş Milletler Batı Asya Ekonomik ve Sosyal Komisyonu), FAO (Tarım ve Gıda Örgütü), G-77, IAEA (Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı), IBRD (Uluslararası İmar ve Kalkınma Bankası), ICAO (Uluslararası Sivil Havacılık Örgütü), ICRM (Uluslararası Kızılhaç ve Kızılay Hareketi), IDA (Uluslararası Kalkınma Birliği), IDB (İslam Kalkınma Bankası), IFAD (Uluslararası Tarımsal Kalkınma Fonu), IFC (Uluslararası Finansman Kurumu), IFRCS (Uluslararası Kızılhaç ve Kızılay Toplulukları Federasyonu), ILO (Uluslararası Çalışma Örgütü), IMF (Uluslararası Para Fonu), IMO (Uluslararası Denizcilik Örgütü), Intelsat (Uluslararası Telekomünikasyon ve Uydu Örgütü), Interpol (Uluslararası Polis Teşkilatı), IOC (Uluslararası Olimpiyat Komitesi), IOM (Uluslararası Göçmen Teşkilatı), ITU (Uluslararası Telekomünikasyon Birliği), NAM, OAS (Amerika Devletleri Teşkilatı), OIC (İslam Konferansı Örgütü), OPCW (Kimyasal Silahları Yasaklama Organizasyonu), UN (Birleşmiş Milletler), UNCTAD (Birleşmiş Milletler Ticaret ve Kalkınma Konferansı), UNESCO (Eğitim-Bilim ve Kültür Örgütü), UNIDO (Endüstriyel Kalkınma Örgütü), UPU (Dünya Posta Birliği), WFTU (Dünya İşçi Sendikaları Federasyonu), WHO (Dünya Sağlık Örgütü), WIPO (Dünya Fikri Mülkiyet Teşkilatı), WMO (Dünya Meteoroloji Örgütü), WToO (Dünya Turizm Örgütü), WTrO (Dünya Ticaret Örgütü)

Ekonomi

Ekonomi: Yemen ekonomisi birinci derecede tarım ve hayvancılığa dayanır. Tarım ürünlerinden elde edilen gelirin gayri safi yurtiçi hasıladaki payı % 21’dir. Çalışan nüfusun % 71.5’i tarım alanında iş görmektedir. Ürettiği tarım ürünlerinin başında tahıl, pamuk, hurma, muz, darı, kahve ve çeşitli meyve ve sebzeler gelir. 1992’de 820 bin ton tahıl, 170 bin ton yer bitkileri, 80 bin ton baklagiller, 320 bin ton meyve, 560 bin ton sebze üretilmiştir. Aynı yıl ülkede yaklaşık 100 bin baş deve, 1 milyon 200 bin baş sığır, 3 milyon 850 bin baş koyun, 2 milyon 250 bin baş da keçi bulunuyordu. 1991’de 86 bin ton balık ve deniz ürünü avlanmıştır. Kuzey Yemen’de yılda ortalama 65 bin ton tuz üretilmektedir. Güney Yemen’de de petrol ve doğal gaz çıkarılmaktadır. Bunların dışında önemli bir yerel kaynağa sahip değildir. 1992’deki petrol üretimi 69 milyon varil olmuştur. 1993’te açıklanan petrol rezervi 2 milyar 10 milyon varil, doğal gaz rezervi de 430 milyar m3’tü. Petrol, doğal gaz ve diğer yerel kaynaklardan elde edilen gelirlerin gayri safi yurtiçi hasıladaki payı % 9’dur

  • GSYİH: Satınalma Gücü paritesi – 14.4 milyar $ (2000 verileri)
  • GSYİH – reel büyüme: %6 (2000 verileri)
  • GSYİH – sektörel bileşim: tarım: %20, endüstri: %42, hizmet: %38 (1998)
  • Enflasyon oranı (tüketici fiyatlarında): %10 (2000 verileri)
  • İşsizlik oranı: %30 (1995 verileri)
  • Endüstri: Ham petrol ve petrol arıtımı, tekstil ve deri, gıda maddeleri, çimento
  • Elektrik üretimi: 2.4 milyar kWh (1999)
  • Elektrik tüketimi: 2.232 milyar kWh (1999)
  • Elektrik ihracatı: 0 kWh (1999)
  • Elektrik ithalatı: 0 kWh (1999)
  • Tarım ürünleri: Tahıl, meyve(muz,mango vb), sebze, bakliyat, kahve, pamuk, süt ürünleri, çiftlik hayvanları, kümes hayvanları
  • İhracat: 4.2 milyar $ (2000 verileri)
  • İhracat ürünleri: Ham petrol, Kahve, balık
  • İhracat ortakları: Tayland %34, Çin %26, Güney Kore 1%4, Japonya %3 (1999)
  • İthalat: 2.7 milyar $ (2000 verileri)
  • İthalat ürünleri: Gıda ve çiftlik hayvanları, makine ve parçalari, celik , her turlu elektronik urun, hazir giyim , hazir gida urunleri ,
  • İthalat ortakları: Suudi Arabistan %10, B. Arap Emirlikleri %8, ABD 7%, Fransa %7, İtalya %6

(1999)

  • Dış borç tutarı: 4.4 milyar $ (2000)
  • Para birimi: Yemen Riyali (YER)
  • Para birimi kodu: YER

yemen-h Trade and travel embargo very cheap essays against fidel castro’s communist cuba, participants from the country’s neighbor to the north, mostly from universities, traditionally have attended

Yeni Zelanda

yeni-zelandaYeni Zelanda, Güney Büyük Okyanus’da bir ada ülkesidir. Güney Yarımkürede, Okyanusya’daki Güney Pasifik adaları arasında, Avustralya’nın yaklaşık 1.200 mil (2.000 km) güney doğusunda yer alır. Başlıca iki adadan- North Island ve South Island- ve birçok küçük adadan oluşur. Üzeri kar kaplı dağ manzaraları ile bilinen bir ülkedir. Yeni Zelanda’nın başkenti Wellington’dur. En büyük ve en kozmopolit şehri Auckland’dır.

İklimi

Yeni Zelanda’nın Güney Yarımküre’de veya ekvatorun güneyinde olması, mevsimlerin kuzey yarım küredekilerin tam tersi olması anlamına gelir. Yazın en sıcak ayları Ocak ve Şubat olup en soğuk aylar Haziran ve Temmuzdur.

Coğrafi verileri

  • Konum: Okyanusya, Güney Büyük Okyanusunda adalar, Avustralya’nın güneydoğusunda yer alır.
  • Coğrafi konumu: 41 00 Güney enlemi, 174 00 Doğu boylamı
  • Haritadaki konumu: Okyanusya
  • Yüzölçümü: 268,680 km²
  • Antipodes Adalarını, Auckland Adalarını, Bounty Adalarını, Campbell Adalarını, Chatham Adalarını ve Kermadec Adalarını içine alır.
  • Sınırları: 0 km
  • Sahil şeridi: 15,134 km
  • İklimi: Keskin bölgesel çelişkilerle birlikte ılıman iklim görülür. (Teknik olarak Dünya’daki bütün iklimler bir tek bu ülkede bulunur)
  • Arazi yapısı: Dağlar ve geniş kıyı ovaları ağır basmaktadır.
  • Deniz seviyesinden yüksekliği:
    • en alçak noktası: Büyük Okyanus 0 m
    • en yüksek noktası: Cook Dağı 3,764 m
  • Doğal kaynakları: Doğal gaz, demir, kum, kömür, kereste, hidro enerji, altın, kireçtaşı
  • Arazi kullanımı: Topraklari tarima uygundur* daimi ekinler: %5
  • otlaklar: %50
  • ormanlık arazi: %28diğer: %8 (1993 verileri)
  • Sulanan arazi: 2,850 km² (1993 verileri)
  • Doğal afetler: Depremler ülke genelinde ortaya çıkmalarına rağmen şiddetli değiller, volkanik etkinlik fazladır.

Nüfus bilgileri

Nüfusu yaklaşık 3,6 milyon olup %80’i şehirde yaşamaktadır ve çoğu turizm gibi servis sektöründen geçimini sağlamaktadır. Nüfusun yaklaşık %75’i Avrupa kökenlilerden oluşur. Maoriler Yeni Zelanda’nın yerlileri olup nüfusun yaklaşık %10’unu oluşturur. Nüfusun kalanını eşit olarak Avrupalılar, Pasifik adalılar ve Asyalılar oluşturur.

  • Nüfus: 4.076.140 (Temmuz 2006 verileri)
  • Yaş yapısı:
    • 0-14 yaş: %22.36 (erkek 442,738; kadın 421,462)
    • 15-64 yaş: %66.11 (erkek 1,281,781; kadın 1,272,674)
    • 65 yaş ve üzeri: %11.53 (erkek 193,895; kadın 251,579) (2001 verileri)
  • Nüfus artış oranı: %1.14 (2001 verileri)
  • Mülteci oranı: 4.71 mülteci/1,000 nüfus (2001 tahmini)
  • Cinsiyet oranı:
    • doğumlarda: 1.04 erkek/kadın
    • 15 yaş altı: 1.05 erkek/kadın
    • 15-64 yaşlarında: 1.01 erkek/kadın
    • 65 yaş ve üzeri: 0.77 erkek/kadın
  • toplam nüfusta: 0.99 erkek/kadın (2001 verileri)
  • Bebek ölüm oranı: 6.28 ölüm/1,000 doğan bebek (2001 tahmini)
  • Ortalama hayat süresi:
    • Toplam nüfus: 77.99 yıl
    • erkeklerde: 75.01 yıl
    • kadınlarda: 81.1 yıl (2001 verileri)
  • Ortalama çocuk sayısı: 1.8 çocuk/1 kadın (2001 tahmini)
  • HIV/AIDS – hastalıklarına yakalanan yetişkin sayısı: %0.06 (1999 verileri)
  • HIV/AIDS – hastalığı olan insan sayısı: 1,200 (1999 verileri)
  • HIV/AIDS – hastalıklarından ölenlerin sayısı: 100 den az (1999 verileri)
  • Ulus: Yeni Zelandalı
  • Nüfusun etnik dağılımı: Yeni Zelanda Avrupalıları %74.5, Maori %9.7, diğer Avrupalılar %4.6, Pasifik Adalılar %3.8, Asyalılar ve diğerleri %7.4
  • Din: Anglikan %24, Presbyterian %18, Roma Katolikleri %15, Methodist %5, Baptist %2, diğer Protestanlar %3, belirlenemeyen veya dini inancı olmayan %33 (1986)
  • Diller: İngilizce (resmi), Maori (resmi)
  • Okur yazar oranı: 15 yaş ve üzeri için veriler
  • toplam nüfusta: %99 (1980 verileri)

Yönetimi

  • Ülke adı: New Zealand
  • Geleneksel adı: Yeni Zelanda
  • Kısaltma: NZ
  • Yönetim biçimi: Parlamenter Demokrasi
  • Başkent: Wellington
  • İdari bölümler: 93 yöre, 9 bölge, ve 3 şehir bölgesi;
Akaroa, Amuri, Ashburton, Bay of Islands, Bruce, Buller, Chatham Adaları, Cheviot, Clifton, Clutha, Cook, Dannevirke, Egmont, Eketahuna, Ellesmere, Eltham, Eyre, Featherston, Franklin, Golden Bay, Great Barrier Adası, Grey, Hauraki Ovaları, Hawera, Hawke’s Bölümü, Heathcote, Hikurangi, Hobson, Hokianga, Horowhenua, Hurunui, Hutt, Inangahua, Inglewood, Kaikoura, Kairanga, Kiwitea, Lake, Mackenzie, Malvern, Manaia, Manawatu, Mangonui, Maniototo, Marlborough, Masterton, Matamata, Herbert Dağı, Ohinemuri, Opotiki, Oroua, Otamatea, Otorohanga, Oxford, Pahiatua, Paparua, Patea, Piako, Pohangina, Raglan, Rangiora, Rangitikei, Rodney, Rotorua, Runanga, Saint Kilda, Silverpeaks, Southland, Stewart Adası, Stratford, Strathallan, Taranaki, Taumarunui, Taupo, Tauranga, Thames-Coromandel, Tuapeka, Vincent, Waiapu, Waiheke, Waihemo, Waikato, Waikohu, Waimairi, Waimarino, Waimate, Waimate West, Waimea, Waipa, Waipawa, Waipukurau, Wairarapa South, Wairewa, Wairoa, Waitaki, Waitomo, Waitotara, Wallace, Wanganui, Waverley, Westland, Whakatane, Whangarei, Whangaroa, Woodville
  • Bağımlı toprakları: Cook Adaları, Niue, Tokelau
  • Bağımsızlık günü: 26 Eylül 1907 (İngiltere’den)
  • Milli bayram: Waitangi Günü (Waitangi Antlaşması ile Zelanda bağımsızlığına kavuştu), 6 Şubat 1840
  • Üye olduğu uluslararası örgüt ve kuruluşlar:
ABEDA, ANZUS (ABD, Avusturalya ve Yeni Zelanda Örgütü), APEC (Asya-Pasifik Ekonomik İşbirliği Forumu), ARF (diyalog partneri), AsDB (Asya Kalkınma Bankası), ASEAN (diyalog partneri), AG (Avustralya Grubu), C, CCC (Gümrük İşbirliği Konseyi), CP, EBRD (Avrupa Yatırım ve Kalkınma Bankası), ESCAP (Asya ve Pasifikler Ekonomik ve Sosyal Komisyonu), FAO (Tarım ve Gıda Örgütü), IAEA (Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı), IBRD (Uluslararası İmar ve Kalkınma Bankası), ICAO (Uluslararası Sivil Havacılık Örgütü), ICFTU (Uluslararası Serbest Ticaret Birlikleri Konfederastonu), ICRM (Uluslararası Kızılhaç ve Kızılay Hareketi), IDA (Uluslararası Kalkınma Birliği), IEA (Uluslararası Enerji Ajansı), IFAD (Uluslararası Tarımsal Kalkınma Fonu), IFC (Uluslararası Finansman Kurumu), IFRCS (Uluslararası Kızılhaç ve Kızılay Toplulukları Federasyonu), IHO (Uluslararası Hidrografi Örgütü), ILO (Uluslararası Çalışma Örgütü), IMF (Uluslararası Para Fonu), IMO (Uluslararası Denizcilik Örgütü), Inmarsat (Uluslararası Denizcilik Uydu Teşkilatı), Intelsat (Uluslararası Telekomünikasyon ve Uydu Örgütü), Interpol (Uluslararası Polis Teşkilatı), IOC (Uluslararası Olimpiyat Komitesi), IOM (gözemci), ISO (Uluslararası Standartlar Örgütü), ITU (Uluslararası Haberleşme Birliği), NAM (ziyaretçi), NSG, OECD (Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü),OPCW, PCA (Daimi Hakemlik Mahkemesi), Sparteca, SPC (Güney Pasifik Komisyonu), SPF, UN (Birleşmiş Milletler), UNAMSIL (BM Sierra Leone Misyonu), UNCTAD (Birleşmiş Milletler Ticaret ve Kalkınma Konferansı), UNESCO (Eğitim-Bilim ve Kültür Örgütü), UNIDO (Endüstriyel Kalkınma Örgütü), UNMIK (BM Kosova Geçici Yönetimi), UNMOP (BM Prevlaka Gözlem Misyonu), UNTAET (BM Doğu Timor Geçiş Yönetimi), UNTSO (BM Mütareke Gözlem Örgütü), UPU (Dünya Posta Birliği), WFTU (Dünya İşçi Sendikaları Federasyonu), WHO (Dünya Sağlık Örgütü), WIPO (Dünya Fikri Mülkiyet Teşkilatı), WMO (Dünya Meteoroloji Örgütü), WTrO (Dünya Ticaret Örgütü)

yeni-zelanda-h But there’s still strong opposition to the law, and we’re going to see that in january and february when state legislatures http://eduessayhelper.org reconvene, he added

Yeşil Burun Adaları

yesil-burun-adalariYeşilburun, yaygın ismiyle Cabo Verde (okunuşu: Kapo Verde), Atlas Okyanusu’nda, Senegal ve Moritanya açıklarındaki takımadalarda bulunan bir Afrika ülkesidir. 10 ada ve 8 tane adacıktan oluşur. En büyük üç ada Santiago, Santo Antao, Boa Vista’dır. Başkent Praia’dır. Büyük adalar 50 – 60 km. uzunluğundadır.

1456’da Portekizliler adalara geldiğinde yerleşim yoktu. Afrika’ya yakın olması nedeniyle önemli bir liman ve köle ticareti merkezi haline geldi. Bugünkü halkının kökleri bu Portekizli yerleşimcilere ve köle Afrikalılara dayanır. Ülke 1975’te Portekiz’den bağımsız hale gelmiştir. Doğal kaynak ve yağış azdır. Ekonomi her yönüyle Portekiz’e bağımlıdır. Adalarda yaşayan nüfustan daha fazla Yeşilburunlu ABD, Portekiz, Angola başta olmak üzere bazı Avrupa ve Afrika ülkelerine göç etmiştir.

Ada Halkları

10 ada ve 5 adacıktan ibaret ülke nüfusunun üçte kisinden fazlası, Avrupalı beyazlarlarla Afrkalı zencilerin karışımından oluşan Kreollerden meydana gelir.Geri kalanı ise Avrupalı beyazlar ile Afrikalı zncilerdir.20. yüzyılda birkaç kez kıtlıklakarşılaşan adalıların önemli bir kısmı yaşamlarını başka ülkelerde sürdürmek için göç etmişlerdir.Günümüzde ülke vatandaşlarının neredeyse iki katı, yurtdışında yaşamaktadır.

Coğrafya

Coğrafi konumu: 16 00 Kuzey enlemi, 24 00 Batı boylamı

Haritadaki konumu: Batı Afrika

Yüzölçümü:

  • toplam: 4,033 km²
  • kara: 4,033 km²
  • su: 0 km²

Kıyı komşuları: 0 km

Kıyı şeridi: 965 km

İklimi: İklimi ılıman ve kararlı sıcaklıklar ile aşırı kuraklık belirler. Yağışlar düzensizdir, periyodik kuraklıklara neden olur.

Arazi yapısı: Dağlık Rüzgarüstü Adaları erozyonun derin oluklar oluşturduğu sarp bir yapı gösterir. Adalar volkanik kökenlidir, çoğunlukla ova ve alçak bölgelerden oluşmuştur.

Deniz seviyesinden yüksekliği: en alçak noktası: Atlas Okyanusu 0 m

En yüksek noktası: Mt. Fogo 2,829 m

Doğal kaynakları: Tuz, bazalt kayalıkları, pozzuolana (silisli volkanik atıklar, su basınçlı çimento üretiminde kullanılır), kireçtaşı, kaolin, balık

Arazi kullanımı: tarıma uygun topraklar: %11

Otlaklar: %6

Ormanlık arazi: %0

Diğer: %83 (1993 verileri)

Sulanan arazi: 1,500 – 2,000 hektar (1999)

Doğal afetler: Uzun süreli kuraklıklar; görüntü kirliliği yaratan rüzgarlar; volkanik ve sismik aktivite.

Nüfus

Nüfus: 405,163 (Temmuz 2001 verileri)

Yaş yapısı: 0-14 yaş: %42.79 (erkek 87,458; kadın 85,895)

15-64 yaş: %50.76 (erkek 97,812; kadın 107,834)

65 yaş ve üzeri: %6.45 (erkek 10,204; kadın 15,960) (2001 verileri)

Nüfus artış oranı: %0.92 (2001 verileri)

Mülteci oranı: -12.37 mülteci/1,000 nüfus (2001 tahmini)

Bebek ölüm oranı: 53.22 ölüm/1,000 doğan bebek (2001 tahmini)

Ortalama hayat süresi: Toplam nüfus: 69.21 yıl erkek: 65.93 yıl kadın: 72.6 yıl (2001 verileri)

Ortalama çocuk sayısı: 4.05 çocuk/1 kadın (2001 tahmini)

Ulus: Yeşilburunlu

Nüfusun etnik dağılımı: Creole (melez) %71, Afrikalı %28, Avrupalı %1

Din: Roma Katolikleri; Protestanlar

Dil: Portekizce, Crioulo

  • Okur yazar oranı: 15 yaş ve üzeri bilgiler
  • toplam nüfus: %71.6
  • erkek: %81.4
  • kadın: %63.8 (1995 verileri)

Yönetim

Ülke adı: Resmi tam adı: Yeşilburun Adaları

Kısa şekli : Yeşilburun

Yerel tam adı: Republica de Cabo Verde

Yerel kısa şekli: Cabo Verde

ingilizce: Cape Verde

Yönetim biçimi: Başkanlık Tipi Cumhuriyet

Başkent: Praia

İdari bölmeler: 14 bölüm; Boa Vista, Brava, Fogo, Maio, Paul, Praia, Porto Novo, Ribeira Grande, Sal, Santa Catarina, Santa Cruz, Sao Nicolau, Sao Vicente, Tarrafal

Bağımsızlık günü: 5 Temmuz 1975 (Portekiz’den ayrıldı)

Milli bayram: Bağımsızlık günü, 5 Temmuz (1975)

Hukuk sistemi: Portekiz hukuku temel alınarak oluşturulmuştur.

Üye olduğu uluslararası örgüt ve kuruluşlar: ACCT, ACP (Afrika – Karayip – Pasifik Ülkeleri), AfDB (Afrika Kalkınma Bankası), CCC (Gümrük İşbirliği Konseyi), ECA (Birleşmiş Milletler Afrika Ekonomik Komisyonu), ECOWAS (Batı Afrika Ekonomik Topluluğu), FAO (Tarım ve Gıda Örgütü), G-77, IBRD (Uluslararası İmar ve Kalkınma Bankası), ICAO (Uluslararası Sivil Havacılık Örgütü), ICFTU (Uluslararası Serbest Ticaret Birlikleri Konfederastonu), ICRM (Uluslararası Kızılhaç ve Kızılay Hareketi), IDA (Uluslararası Kalkınma Birliği), IFAD (Uluslararası Tarımsal Kalkınma Fonu), IFC (Uluslararası Finansman Kurumu), IFRCS (Uluslararası Kızılhaç ve Kızılay Toplulukları Federasyonu), ILO (Uluslararası Çalışma Örgütü), IMF (Uluslararası Para Fonu), IMO (Uluslararası Denizcilik Örgütü), Intelsat (Uluslararası Telekomünikasyon ve Uydu Örgütü), Interpol (Uluslararası Polis Teşkilatı), IOC (Uluslararası Olimpiyat Komitesi), IOM (Uluslararası Göçmen Teşkilatı), ITU (Uluslararası Telekomünikasyon Birliği), NAM, OAU (Afrika Birliği Teşkilatı), OPCW (Kimyasal Silahları Yasaklama Organizasyonu), UN (Birleşmiş Milletler), UNCTAD (Birleşmiş Milletler Ticaret ve Kalkınma Konferansı), UNESCO (Eğitim-Bilim ve Kültür Örgütü), UNIDO (Endüstriyel Kalkınma Örgütü), UNTAET (BM Doğu Timor Geçiş Yönetimi), UPU (Dünya Posta Birliği), WHO (Dünya Sağlık Örgütü), WIPO (Dünya Fikri Mülkiyet Teşkilatı), WMO (Dünya Meteoroloji Örgütü), WTrO (Dünya Ticaret Örgütü)

Ekonomi

Ekonomiye genel bakış: Kape Verde`nin kişi başına düşen gayri safi milli hasılasının düşük olmasının sebepleri; fakir doğal kaynakları, ciddi su sıkıntısı ve uzun ömürlü kuraklıklardır. Gayri safi milli hasılanın %70`ini karşılayan ticaret, ulaşım ve amme hizmeti sektörleri ülkenin servise dayalı ekonomisini oluşturur. Ülke nüfusunun %70`ine yakın kesimi kırsal bölgelerde yaşasa da, tarımın 1995 gayri safi milli hasılasındaki payı balıkçılığın %1.5`ini yüklendiği %8 oranındadır. Gıda maddelerinin yaklaşık %90`ı ithal edilmektedir. Balıkçılık potansiyeli, özellikle ıstakoz ve ton balığı, tamamen işlenmemektedir. Kape Verde`nin yükselen yıllık ticaret açığını, gayri safi milli hasılanın %20`sinden fazlasını karşılayan göçmen havaleleri ve yabancı yardımlar finanse etmektedir. 1991`deki yeni demokrat hükümetinin ekonomik reformları, özel sektörü geliştirmek ve ekonomik çeşitlilik için yabancı yatırımları teşvik etmeyi amaçlar.

GSYİH: Satınalma Gücü paritesi – $670 milyon (2000 verileri)

GSYİH – reel büyüme: %6 (2000 verileri)

GSYİH – sektörlere göre: tarım: %13 endüstri: %19 hizmet: %68 (1998)

Enflasyon oranı (tüketici fiyatlarında): %4 (2000)

İşsizlik oranı: %24 (1999 verileri)

Endüstri: Yiyecek – içecek, balık, ayakkabı ve giyim eşyaları, tuz madenciliği, gemi onarımı

Elektrik üretimi: 40 milyon kWh (1999)

Elektrik tüketimi: 37.2 milyon kWh (1999)

Elektrik ihracatı: 0 kWh (1999)

Elektrik ithalatı: 0 kWh (1999)

Tarım ürünleri: muz, mısır, fasulye, tatlı patates, şeker kamışı, kahve, fıstık; balık

İhracat: 40 milyon $ (2000 verileri)

İhracat ürünleri: ayakkabı, balık, muz, elbise, yakıt

İhracat ortakları: Portekiz, Almanya, İspanya, Fransa, İngiltere, Malezya

İthalat: 250 milyon $ (2000 verileri)

İthalat ürünleri: gıda maddeleri, tüketim malları, endüstriyel mallar, taşıt araçları, yakıt

İthalat ortakları: Portekiz, Hollanda, Fransa, İngiltere, İspanya, Amerika

Dış borç tutarı: 260 milyon $ (2000)

Para birimi: Yeşilburun Eskudosu (CVE)

Para birimi kodu: CVE

Mali yıl: Takvim yılı

yesil-burun-adalari-h But then I realized how important it is www.trymobilespy.com/spy-app-android/ for me to monitor her internet activity

Yunanistan

yunanistanYunanistan Cumhuriyeti Güneydoğu Avrupa‘da Balkan Yarımadası‘ nın güney ucunda yer alan bir ülke. Avrupa Birliği ve Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü üyesi Yunanistan, Türkiye’nin batı komşusudur.

Osmanlı Devletinin zayıflaması sürecinde, 19. yüzyılın büyük emperyal devletlerince İstanbul’un idaresinden çıkartılarak kurulan 28 yeni devletten biridir.

Yunanistan adı antik İyonya’nın (bugünkü İzmir, Aydın, Manisa bölgesi) Arapça ve Farsça söyleniş şeklinden gelir.

Orta Çağ’da Bizans İmparatorluğu ve sonra Osmanlı Devleti dönemlerinde Romalı anlamına gelen Rum adı kullanıldı. Bu isim bugün daha çok Kıbrıs’nın güneyi, İstanbul ve Ege’deki Yunan asıllı halkı ifade etmek için kullanılmakta, Yunanistan‘da yaşayanlara sıkça yapılan bir hata ile Yunanlı denilmektedir. Bunun yerine hem bu milletten olan kişiyi ifade etmek hem de Yunanistan‘a ait olduğunu belirtmek için Yunan sözcüğü kullanılır. [2]

Yunanistan, 1981’den beri Avrupa Birliği[1], 1952’den beri NATO, 1961’den beri OECD[2], 1995’den beri Batı Avrupa Birliği ve 2005’den beri Avrupa Uzay Ajansı[3] üyesidir. Atina ülkenin başkenti; Selânik, Patras, Kandiye, Volos, Yanya, Yenişehir ve Kavala, ülkenin bazı diğer büyük şehirleridir.

İsim

Tarihte Hellen sıfatı; çeşitli etnik topluluklar için kullanılmıştır. Hellen sözcüğü ilk olarak Makedonya Kralı Büyük İskender’nin Pers‘ler üzerine yaptığı Asya Seferi sonunda Hellen uygarlığı kurmasıyla başlamıştır.Bu sefer sonunda Anadolu, Mezopotamya, Mısır, İran ve Kuzey Hindistan topraklarını ele geçiren İskender, doğu ve batı(yunan) kültürlerini sentezleyerek Hellen kültürünün oluşumunu sağlamıştır. Bu olaylar meydana gelirken Yunanlar, Hellen imparatorluğu içinde dağınık halde yaşıyorlardı.Yunanlar ticari ve kültürel ilişkiler içine girdikleri çeşitli halklarla bu dağınıklığı bozup birlik oluşturmak istediler. Birliğin oluşmasında halkların lehçe farklarına rağmen Yunanca konuşmaları da önemli bir etken olmuştur.

Yunanlar, kendilerine ırk birliğini açığa vuran “Hellen” adını vermeden önce, başka ırktan olanları ve başka dil konuşanları “Barbares” (Barbarlar) olarak göstermişlerdir.Bu şekilde kendileriyle yabancılar arasında bir sınır çizip; kendi ırksal topluluklarını kurarak, Hellen sözcüğünün oluşumunu sağlamışlardır. “Grek” deyimine tarihsel açıdan bakıldığında Yunanların Akdeniz’de koloniler kurması bunda büyük etken olmuştur. O zamanlarda Yunan kolonilerinden biri de İtalya yarımadasındaki Kime’dir. Kime Eğriboz adasında yaşayan Halkisli’ler tarafından kurulmuştur fakat bu şehrn kurulmasında Eğriboz adasının karşı kıyılarındaki Gralar yardımcı olmuştur. Bunun sonucunda bu kavmin adı İtalya’da biraz değiştirilmek suretiyle “Graikus” (Graecus) şeklini almış, sonraları Latinler tarafından tüm Hellen kavmini gösteren kolektif bir sözcük olarak kullanılmıştır.

“Grek” deyimine Latince sözlük anlamından bakıldığında da, “hırsız, hilekâr” anlamına gelmektedir. Aynı zamanda da Fransızca Larousse ‘da da aynı anlam yazılıdır. Bu anlam Yunanlar tarafından Yunan ruhunu yaraladığı için,II. Dünya Savaşı’ndan sonra, Yunan hükümetinin başvurusu üzerine “Grek” kelimesinde düzeltme yapılıp “Hellen” sıfatını kendilerine layık görmüşlerdir. “İyonya”, Yunanistan’daki Dor istilası karşısında Anadolu kıyılarına göç etmek zorunda kalan ve Batı Anadolu’da on iki büyük site kuran halkın kendilerine verdikleri isimdir. İyonlar bir süre bağımsız kaldıktan sonra Anadolu’nun halklarından olan Lidyalılara boyun eğmişleridir.Daha sonra doğudan gelen Pers işgalerine yenilen Lidya’nın Pers egemenliğine girmesiyle İyonlarda Pers egemenliğine girmiştir. .Daha sonra bu “iyon” adı giderek yayılmaya başladı. Tevrat’ta Yavan, Asur yazıtlarında Yavnai, Pers yazılı belgelerinde Yauna olarak gösterilmiştir. Buna göre; Doğudan gelen ve önce Batı Anadolu’yu -dolayısıyla İyonya’yı- ele geçiren Persler, Ege’deki düşmanlarına “Yauna” adını vermişlerdir. Bu ad zamanla bugünkü Yunanistan halkını da içene alacak şekilde genelleşmiştir. Türkler de, yanlış da olsa bu adı kullanmışlardır ve günümüzde de kullanılmaktadır. Eskiden Roma İmparatorluğunda; Doğu Roma’da yaşayan Yunanlılara “Rom” denirdi. Fakat daha sonra sözcük değişerek “Rum” halini almış ve bir süre sonra da Türkiye’de Anadolu’da yaşayan Yunanlar’a denilmiştir ve günümüzde de denilmektedir.

Tarihi

Yunanistan‘ın ilk sakinlerine sıklıkla Pelasgi, yani “deniz halkı” denirdi. Yarımadanın bu sakinleri kuzeyden göçen işgâlcilerin etkisi ile güneye kaçtılar. Birbiri ardı sıra gelen işgallerle güney kıyılarına ve Ege Adaları’na yayıldılar. M.Ö. 3200 civarında bölgeye yeni gelenler birlikte zamanla Yunancaya dönüşen bir Hint-Avrupa dili getirdiler.

MÖ 1. binyılda kullanılan ve Homeros’un İlyada’da kullandığı eski Yunanca’nın, günümüzdeki Arvanitçe‘ye benzediği ve Arnavutça ile akraba olduğu şeklindeki linguistik hipotez, Dorların göçleri kapsamında incelenen bir konudur.

Antik Yunanistan M.Ö. 2. yy.’da da Roma İmparatorluğu’nun hakimiyetine girerek ortadan kalktı. Roma İmparatorluğu’nun 4.yüzyılda bölünmesiyle de 1821’e kadar Doğu Roma ve Osmanlı İmparatorluklarının başkenti olan Konstantinopolis tarafından yönetildi. Antik kültürler ve politeist dinler bu dönemlerde yerini Ortadoğu kaynaklı dinler olan Ortodoks Hıristiyanlığa, 13.-14. yüzyıllardan sonra da Müslümanlığa bıraktı.

Günümüzdeki modern Yunanistan, 1821’de Osmanlı Devleti’nin İngiltere, Fransa ve Rusya karşısında aldığı yenilgiler sonucu, bu imparatorlukların koruma bölgesi olarak, İstanbul‘un idaresinden koparılan Mora Yarımadası ve Atina’dan ibaret küçük bir bölgede ‘Yunan Krallığı‘ adı altında kuruldu. İlk Yunan Kralı olarak da Bavyeralı aristokrat aileden gelen Otto isminde bir Alman atandı.

Daha sonraki yıllarda İngiliz ve Fransız yöneticiler, onlar açısından bu kabul edilemez durumu, Rumların doğuya olan benzerliğini, doğu düşmanlığına dönüştürmeyi başardılar.

Daha sonraki yıllarda İstanbul, savaş yenilgileri neticesinde, savaş galibi imparatorlukların baskılarıyla, Atina’ya şu bölgeleri vermeye mecbur kaldı:

1877-78 Rus – Osmanlı Savaşı sonucu verilen bölge: Tesalya, Orta Yunanistan

1912-13, Balkan Savaşları, verilen bölge: Epir, Makedonya (Selânik), Girit, K-b Ege (Midilli, Sisam) adaları

1918, 1. Dünya Savaşı yenilgisi, verilen bölge : Batı Trakya

1918’de galip devletler günümüzdeki Türkiye’nin batı yarısını Yunanistan, doğu yarısını da Ermenistan ilan etmek istiyorlardı. Başkent İstanbul olacak, ismi tekrar Konstantinopolis’e dönecekti. Ancak plânları gerçekleşmedi.

1946’da, İtalya’nın 1912’de Osmanlı Devleti’nden almış olduğu 12 adanın, İngiltere’nin olmasıyla, bu adalar da Atina yönetimine geçtiğinde, Atina yönetimi 1821-1946 arasındaki 125 senede, hep savaş galibi emperyal devletlerin yanında yer alarak, İstanbul aleyhine, topraklarının yüzölçümünü yaklaşık 10 misline çıkarmayı başarmıştı.

Anadolu’da Yunan işgali sırasında Yunan askerlerin yaptığı soykırım 1923 yılının Kasım ayında geri çekilen yunan topçu askerleri Aydın’ın Binboğa ve Uçanlar ilçesindeki köylü nufusunun %76,4’ünü haince katlatmişlerdir. Yapılan araştırmalara göre İzmir’in Güncöğen kasabasında 47 tane hane yakılmış ve 158 kadın Yunan askerleri tarafından tecavüze uğramıştır. Sakarya geri çekilmesi sırasında Yunan kuvvetleri 12 bin hektar ormanı ateşe vererek kaçmışlardır. İsmet İnönü’nün söylediği ” Yunan ateşten beter lafı” bunu en iyi şekilde belirtmektedir. (Kaynakça: Yeni Tarih Dergisi, Londro – Adnan Süheyllioglu)

Coğrafya

Balkan Yarımadası üzerine kurulu olan Yunanistan, 35° – 41°′Kuzey / 19 – 22°′Batı koordinatları arasında yer alır, doğuda Türkiye, kuzeyde Bulgaristan ve Makedonya Cumhuriyeti, kuzeybatıda ise Arnavutluk ile komşudur. Batısında İyon Denizi, güneyinde Akdeniz, doğusunda ise Ege Denizi ile çevrili olan Yunanistan, yaklaşık 3000 ada ve kayalığa sahiptir. Bu adalardan 227’sinde yerleşim olup, sadece 78’inde 100 kişiden fazla insan yaşamaktadır.

Yunanistan‘ın 1935 kilometre uzunluğunda kara sınırı vardır;

  • Türkiye ile 203 km (kara sınırı 203, deniz ile birlikte, Trakya‘dan Rodos’a kadar 931 km deniz sınırı)
  • Arnavutluk ile 282 km
  • Bulgaristan ile 494 km
  • Makedonya Cumhuriyeti ile 228 km

Deniz sınırları ise adalar ile birlikte 15,021 kilometredir. Ege Denizi’nde kıyısı bulunan iki devlet olan Türkiye ve Yunanistan‘ın karasuları 6 deniz milidir.

İklim ve bitki örtüsü

Yunanistan’da hâkim iklim büyük ölçüde Akdeniz iklimi’dir. Yazları sıcaklık ortalaması 26°C – 28°C ‘dir. Kışlar çok sert geçmez, yüksek kesimler kış boyunca kar alır. Yüzey şekilleri ise fazla yüksek olmayan dağlardan oluşan oldukça engebeli arazilerdir. Ülke’nin en yüksek noktası Eski Yunan Mitolojisi‘nde tanrıların evi olduğu kabul edilen Olimpos Dağı‘dır (2,917). Bunu 2,457 metre ile Parnassos Dağı izler. Ülkenin bu denli engebeli olmasının Yunan Mitolojisi‘ndeki açıklaması ise tanrıların dünyayı yaratırken toprağı eleyip eleyip, Yunanistan’ın ise kalan tortulları fırlatıp savurması ile oluştuğu yönündedir. Yunanistan ayrıca 1. derece deprem kuşağı üstünde yer alır.

Alçak bölümler bitki örtüsü bakımından fakir olup, tek mevsimlik bitkiler yetişir. Ülkenin orta ve güney kısımlarında Akdeniz iklimi’nin karakteristik bitki örtüsü makiler egemendir. Dağlık bölgelerde ise ormanlar yer alır. Ormanlar ya da korular ülkenin yaklaşık %50’sini kaplar.

yunanistan-h Limit their social media posting I have now https://spying.ninja/ banned aly from posting multiple photos of herself throughout the day

Zambiya

zambiyaZambiya Cumhuriyeti, güney Afrika’da, denize kıyısı olmayan bir ülkedir. Demokratik Kongo Cumhuriyeti, Tanzanya, Malavi, Mozambik, Zimbabve, Botsvana, Namibya ve Angola ile komşudur. Adını Zambezi Irmağından alır. Eski adı Kuzey Rodezya’dır. Rodezya ismini 1889 da ülkede bulunan maden ruhsatlarının tamamını, değersiz hediyeler karşılığı, Kral Lobengula Lewanka’ dan alan, De Beers Madencilik Şirketi’nin kurucusu Cecil Rhodes adlı İngilizden almıştır.

Ülke yüksek platolardan ve kısmen dağlardan oluşur, tropikal iklimi vardır. Nüfusun %70’inden fazlası yoksuldur. HIV/AIDS, en büyük sağlık sorunlarından biridir. Zambia’da 630.000 AIDS öksüzü çocuk vardır (Eylül 2005). Ülkenin ekonomik geliri büyük ölçüde bakır madenlerine dayanagelmiştir. Bakır dışındaki madenleri elmas, altın, gümüş, uranyum, çinko, kurşun ve kömürdür. Ancak yatırımların azlığı nedeniyle bakıra bağımlılıktan kurtulmak için 2000’li yıllarla birlikte tarım, turizm, elmas ve su gücü alanlarında projeler geliştirilmektedir.

zambiya-h calculus homework help free