Film kamerası

Kamera, birkaç temel öğeden oluÅŸur: biri boÅŸ, öbürü görüntü kaydedilmiÅŸ filmi içeren makara (verici ve alıcı makaralar); diÅŸlerin filmin deliklerine girip dönmesiyle filmi ışık penceresi önünde deÄŸiÅŸik hızlarda harekey ettiren mekanik düzenek; çekilecek nesneden ışık ışınlarının filmin duyarlı bölümünde toplanmasını saÄŸlayan optik sistem. Bunlara modele göre çeÅŸitli tamamlayıcı veya ikinci derecede önemli düzenekler eklenir. 1920′li yıllara kadar kameralar elle döndürülen bir kolla çalıştırılırken, sonradan bu kolun yerini motor sistemi almıştır. Günümüzde aÅŸağı yukarı tüm kameralarda refleks vizörler kullanılmaktadır. Çok hızlı görüntü kaydı için (de bir kameranın normal hızı genellikle saniyede 8-48 görüntü arasında deÄŸiÅŸir) özel kameralar (optik dengeleyicili; bir dizi elektrik sinyali; elektronik) yapılmıştır.

Televizyon kamerası, optik görüntüyü bir dizi elektrik sinyaline dönüştürür. Görüntülenecek sahne önce bir objektif yardımıyla, boş bir tüpün içine yerleştirilmiş ışağa duyarlı bir yüzey üstüne yansıtılır. Işık ışınları, aydınlatılmış yüzeyin her noktasına ışığın gücüyle orantılı yoğunlukta elektronlar yayar. Yayılan elektronların oluşturduğu artı (pozitif) elektrik yükleri bir katot ışınıyla taranıp yansızlaştırılır. Sonra bir yükselteç tarafından yükseltilir.

Temel İşlem: Film,kepengin açık olduğu zaman aydınlatılır. Kepengin kapandığı zaman kullanılan delme tarafından bir çerçeve daha ileriye taşınır.

Facebook da Paylas