Meyan

Meyan (Glycyrrhiza glabra), yaklaşık 120-150 cm’e kadar boylanabilen, Baklagiller ailesinden çok yıllık bir çalımsı bitkidir. Anavatanı Rusya ve Çin’dir.

Küçük, mavimsi, mor çiçekleri 0,8–1,2 cm boyundadır. 7–15 santimetre boyunda yaprakları ve toprağın altında boyu 1 metreye ulaÅŸan bir kök yapısı vardır. Akdeniz ülkelerinde, güneydoÄŸu Avrupa’da ve Asya’nın bazı kesimlerinde yetiÅŸir.

Meyan Kökü

Bitkinin kökü “meyan kökü” olarak bilinir ve tıpta kullanımı yaygındır. Kök, lezzetlidir, ekstrakte edilmek suretiyle kola yapımında kullanılır.

Kullanımı

Meyan odunu

Meyan bitkisinin kökleri ve yeraltındaki gövdesi (rizom) baharat olarak kullanılır. Tatlı, sert ve tuzlu bir tada ve hoÅŸ bir kokuya sahiptir. Köklerin suyla kaynatılıp, suyun buharlaÅŸtırılmasıyla elde edilen balına çubuk ÅŸekliverilir. Bu bal, tatlı, pasta, ÅŸekerleme ve çikolata yapımında kullanılır. “Meyankökü”nü Kuzey Avrupalılar tatlılarda, Çinlilerse daha çok yemeklerde çeÅŸni olarak kullanırlar. Ayrıca kolalı içeceklere de tat vermek için katılır.

Güney illeri ve çevresinde Meyan Kökü demlenerek ÅŸerbet olarak tüketilir.Yaz aylarının deÄŸiÅŸmez içececiÄŸidir. Yöreye göre,yöre aÄŸzından kaynaklanan isim deÄŸiÅŸkenliÄŸi gösterir. (Mayan,Biyam,Boyam) Adana’da aÅŸlama olarak adlandırılır. Mide ve bağırsak hastalıklarına iyi geldiÄŸine inanılır.

Adlandırma

İsmi meyan olan diğer bitkilerden ayırmak için Glycyrrhiza cinsinden olanlara tatlı meyan adı da verilir. Acı meyan adı Sophora cinsinden bitkiler için kullanılır. Aynı adın lokal şiveli biçimi olan acı piyan ismi ise sarı meyan (Thermopsis turcica) için kullanılmaktadır.

Facebook da Paylas